Napęd w pojeździe

Przekładnia główna stożkowa

Przekładnia główna stożkowa składa się z małego, stożkowego koła zębatego napędzającego (zębnika) i dużego koła zębatego napędzanego (tzw. koła talerzowego). Osie obrotu obu kół przecinają się. Koła zębate przekładni głównej powinny być tak dokładnie i starannie wykonane, żeby praca przekładni była cicha i spokojna. Ponadto koła przekładni głównej powinny odznaczać się dużą wytrzymałością przy jednoczesnej odporności na zużycie oraz możliwie małymi wymiarami. Przekładnia główna stożkowa może mieć koła zębate o różnych liniach zębów. Obecnie najczęściej stosowane są przekładnie główne stożkowe o zębach łukowych. Koła zębate stożkowe o zębach łukowych spełniają stawiane wymagania przekładni głównej, ponieważ: — mają zęby dłuższe (od stożkowych kół zębatych o zębach prostych), przebiegające po linii łukowej, a zatem bardziej wytrzymałe; — we współpracy pozostaje większa liczba zębów, co daje rów-nomierniejszy rozkład sił; — zęby kół współpracujących nie stykają się od razu na całej swej długości, ale początkowo tylko w jednym punkcie, następnie stopniowo nasuwają się na siebie i sprawiają, że praca przekładni jest cicha i spokojna.